1. ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ
Οποιοσδηποτε εχει χασει απο ενα μεχρι ολα του τα δοντια μπορει να τα
αποκαταστησει με εμφυτευματα.
Προκειται δηλαδη για μια θεραπευτικη προσεγγιση η οποια δεν απευθυνεται μονο σε
ασθενεις μεγαλυτερης ηλικιας που θελουν να αποφυγουν τις κινητες προσθετικες
εργασιες, αλλα και σε νεους ενηλικες που πιθανον εχουν χασει καποιο δοντι για
οποιοδηποτε λογο.
Σημαντικη ειναι η συνεισφορα των εμφυτευματων στην αποκατασταση ασθενων οι
οποιοι εχουν υποστει ακρωτηριασμο λογω νεοπλασματικης νοσου ή ατυχηματος. Στην
περιπτωση αυτη χρησιμοποιουνται για την σταθεροποιηση κινητων γναθοπροσωπικων
προθεσεων.
Εφαρμογη επισης βρισκουν τα εμφυτευματα ως στηριγματα για την υποβοηθηση ορθοδοντικων συσκευων.
α. Ελλειψη ενος δοντιου

2. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ
ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΗΣ
Τα εμφυτεύματα αποτελούν μια θαυμάσια εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση της
έλλειψης των δοντιών. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα τους είναι:
• Σε μικρες νωδες περιοχες, δεν απαιτειται ο τροχισμος των παρακειμενων δοντιων
για την κατασκευη ακινητης γεφυρας.
• Σε μεγαλυτερες νωδοτητες αποφευγεται η αποκατασταση με κινητες προσθετικες
εργασιες, ο ασθενης αισθανεται σαν να εχει τα δικα του δοντια .
• Ακομα και σε περιπτωσεις οπου θα χρησιμοποιηθουν τελικα κινητες
αποκαταστασεις , τα εμφυτευματα μεσω μιας ποικιλιας συνδεσμων μας δινουν τη
δυνατοτητα σταθεροποιησης τους και παρεχουν στον ασθενη μεγιστη
ικανοποιηση οσον αφορα τη μασητικη λειτουργια ,την ομιλια και την αισθητικη.
• Τα εμφυτευματα αποτρεπουν την ατροφια του οστου των γναθων και μας
επιτρεπουν να διατηρησουμε σταθερους τους ιστους του στοματογναθικου
συστηματος.
• Τελικα αποτελουν τον πλεον φυσικο τροπο αποκαταστασης των ελλειποντων
δοντιων και βελτιωνουν σημαντικα την ποιοτητα ζωης των ασθενων.

3. ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΩΝ
Υπαρχουν περιπτωσεις που η γενικη υγεια του ασθενους δεν μας επιτρεπει να προβουμε
σε χειρουργικη τοποθετηση εμφυτευματων και θεωρουνται
απολυτες αντενδειξεις
νεοπλασματικη νοσος σε εξελιξη
αρρυθμιστος διαβητης
ανοσοκατασταλμενοι ασθενεις
ακοκκιοκυταραιμια
αιμορροφιλια
μεταμοσχευση
AIDS
οστεομαρμαρωση
νοσος Paget
προσφατο εμφραγμα
Επισης, λογω μη ολοκληρωσης της αναπτυξης των γναθων αποφευγεται
επιεμφυτευματικη θεραπεια σε ανηλικους ασθενεις.
Εξαιρεση αποτελουν παιδια που υποφερουν απο συνδρομα οπως η εξωδερμικη
δυσπλασια και στα οποια η τοποθετηση εμφυτευματων προσφερει σταθεροποιηση σε
οδοντοστοιχιες , συμβαλλοντας στην βελτιωση της ποιοτητας της ζωης τους.
Οπως σε ολες τις ιατρικες θεραπευτικες μεθοδους ομως, υπαρχουν παραμετροι που
πρεπει να συνεκτιμηθουν απο τον θεραποντα ιατρο , ο οποιος ειναι και ο υπευθυνος για
την τελικη αποφαση και το σχεδιο θεραπειας που θα ακολουθηθει.

4. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΩΝ
ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΩΝ
Κατω απο τοπικη αναισθησια, οπως και στις περισσοτερες οδοντιατρικες πραξεις, γινεται
μικρη τομη στον βλεννογονο και με τεχνικη ακριβειας κοχλιωνονται τα εμφυτευματα
στις προκαθορισμενες θεσεις.
Η επεμβαση αναλογως της βαρυτητας του περιστατικου διαρκει απο 20’ εως το πολυ 1
ωρα και 30’.
Δεν χρειαζεται φυσικα νοσηλεια, οι ασθενεις επιστρεφουν αυθημερον στις συνηθισμενες
ασχολιες τους.
Οι περισσοτεροι ασθενεις αναφερουν ηπια ενοχληση και οχι πονο, ο οποιος ελεγχεται με
ληψη απλων αναλγητικων.
Με οδηγιες για τηρηση καλης στοματικης υγιεινης πολλες φορες δεν ειναι απαραιτητη η
χορηγηση καμμιας φαρμακευτικης αγωγης.
Αν ο αριθμός των εμφυτευμάτων που χρειάζονται είναι μεγάλος ή γενικότερα η
διαδικασία προκαλεί στον ασθενη μεγάλη αγωνία, η επεμβαση είναι δυνατόν να γίνει και
με μέθη ή γενική αναισθησία.

5. ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
α. Κλινικη εξεταση
Ο θεραπων Ιατρος αρχικα θα εξετασει τον ασθενη εξωστοματικα για να αντλησει
πληροφοριες για την σχεση των γναθων , την γραμμη γελωτος αλλα και για τυχον
παθησεις που γινονται αντιληπτες με την απλη επισκοπηση.
Στη συνεχεια με ενδοστοματικη εξεταση θα εκτιμησει:
• επιπεδο στοματικης υγιεινης
• αιτια απωλειας των δοντιων
• σχημα της φατνιακης ακρολοφιας
• μεσοφραγματικο χωρο
• βαθος προστομιακης αυλακας
• κατασταση μαλακων ιστων
β. Ακτινολογικος ελεγχος
Με την πανοραμικη ακτινογραφια, την αξονικη τομογραφια (dental scan) και την
ακτινογραφια κολπων προσωπου αν χρειαστει, συλλεγονται πληροφοριες για :
• το διαθεσιμο ογκο οστου της φατνιακης αποφυσης και τις αποστασεις απο
σημαντικα ανατομικα στοιχεια οπως το τρημα του γενειακου νευρου , το κατω
φατνιακο νευρο, το ιγμορειο, το εδαφος της ρινικης κοιλοτητας.
• υπαρξη τυχον παθολογικων ευρηματων, οπως περιακρορριζικες αλλοιωσεις,
φλεγμονες παραρρινικων κολπων, υπαρξη εγκλειστων δοντιων ή ριζων.
• την περιοδοντικη κατασταση του ασθενους.

γ. Κατασκευη διαγνωστικων εκμαγειων
Προκειται για κατασκευη αντιγραφων των γναθων με την ληψη απλων αποτυπωματων,
τα οποια αναρτωνται σε καταλληλη συσκευη και αναπαρισταται με ακριβεια η
κατασταση του στοματος του ασθενη.
δ. Κατασκευη χειρουργικου οδηγου
Με τη χρηση αντιστοιχων εκμαγειων κατασκευαζεται χειρουργικος οδηγος, ο οποιος
επιτρεπει στο χειρουργο να τοποθετησει με απολυτη ακριβεια τα εμφυτευματα
στο σωστο σημειο και με τη σωστη κλιση.

Μετα τον προεγχειρητικο ελεγχο ο θεραπων Ιατρος καλειται να αποφασισει:
• αν πρεπει να γινουν οποιεσδηποτε αλλες επεμβασεις ή θεραπευτικες πραξεις
( εξαγωγες, περιοδοντικη θεραπεια, ενδοδοντικες θεραπειες κλπ.)
• αν η τελικη προσθετικη αποκατασταση θα ειναι κινητη επι εμφυτευματων ή
ακινητη , κοχλιουμενη ή συγκολλουμενη
• αν χρειαζεται η εφαρμογη οποιασδηποτε τεχνικης ιστικης αναγεννησης (αυξηση
ογκου του διαθεσιμου οστου με μοσχευματα), και σε ποιο σταδιο της θεραπειας
Αποφασιστικο ρολο στη διαμορφωση του σχεδιου θεραπειας παιζει ο ιδιος ο ασθενης και
συγκεκριμενα η γενικη του κατασταση, η διαθεση του να υποβληθει πιθανον και σε
επιπλεον μικροεπεμβασεις, οι προσδοκιες του σε σχεση με το τελικο αποτελεσμα και
φυσικα οι οικονομικες του δυνατοτητες.

6. ΠΩΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΤΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ (μασηση,
φωνηση, αισθητικη) ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ
ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
Συμφωνα με τα παραδοσιακα πρωτοκολλα χρειαζεται αναμονη τριων εως εξι μηνων απο
την χειρουργικη τοποθετηση μεχρι την ‘’φορτιση’’ των εμφυτευματων, δηλαδη την
τοποθετηση των μονιμων προσθετικων αποκαταστασεων.
Χρονικο διαστημα που μπορει να ειναι και μεγαλυτερο αν εχουν προηγηθει εξαγωγες ή
επεμβασεις ιστικης αναγεννησης κλπ.
Στο παραπανω προβλημα ερχεται να δωσει λυση η αμεση φορτιση δηλαδη λειτουργικη
επι εμφυτευματων μεταβατικη προσθετικη που τοποθετειται το αργοτερο μεσα σε 24
ωρες (σε επιλεγμενα περιστατικα)
Με την αμεση φορτιση
• μειωνεται ο συνολικος χρονος θεραπειας
• επιτυγχανεται καλυτερη διατηρηση των ιστων
• μειωνεται ο αριθμος των χειρουργικων επεμβασεων
• καταργειται η χρηση κινητων μεταβατικων προσθεσεων
• αυξανεται η αυτοπεποιθηση και η ανεση του ασθενους

7. ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΥ ΟΓΚΟΥ
ΟΣΤΟΥ
Συχνα κατα τον προεγχειρητικο ελεγχο διαπιστωνεται οστικο ελλειμα στην περιοχη
που θελουμε να τοποθετηθουν εμφυτευματα.
Στις περιπτωσεις αυτες εφαρμοζοντας συγχρονες τεχνικες ιστικης αναγεννησης,
αναπληρωνουμε το ‘χαμενο’ οστουν, ωστε να εχουμε το ιδανικο οστικο υποβαθρο
για την τοποθετηση των εμφυτευματων μας.
Οι τεχνικες που χρησιμοποιυμε βασιζονται στη ληψη αυτομοσχευματος ( οστουν του
ιδιου του ασθενους ) απο αλλη περιοχη των γναθων.
Η χρήση των αυτογενών μοσχευμάτων υπερτερεί από όλα τα άλλα μοσχεύματα διότι
είναι απόλυτα συμβατα με τον ασθενή, αντέχουν σε πιθανές λοιμώξεις και έχουν
καλυτερη προγνωση.

8. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η TEXNIKH ΑΝΥΨΩΣΗΣ ΕΔΑΦΟΥΣ ΙΓΜΟΡΕΙΟΥ ( SINUS LIFT )
Προκειται για μια πολύ καλά τεκμηριωμένη και προβλέψιμη μεθοδο αυξησης του υψους
του οστου σε περιοχες οπισθίας νωδότητας της άνω γνάθου .
Δημιουργούμε ένα οστικο παράθυρο προστομιακά εως τη μεμβράνη του ιγμορείου, ώστε
να μπορούμε να την απωθησουμε και να την μεταθέσουμε προς τα επάνω.
Σε αυτό τον κενο χώρο που δημιουργειται τοποθετουμε το οστικό μόσχευμα., που
εχουμε προηγουμενως συλλεξει απο παρακειμενη ενδοστοματικη περιοχη.
Σε ορισμενες περιπτωσεις μπορει να γινει και ταυτοχρονη τοποθετηση των εμφ/των.

Γιωργος Κωτσόγιαννης και Αλεξανδρα Φαλτάιτς, ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΙ